International Course in Norway: Individualized Learning in an Inclusive School System

International Course in Norway: Individualized Learning in an Inclusive School System | Program Comenius

Rodzaj szkolenia: 

ogólny kurs doskonalenia zawodowego

Okres realizacji: 

2013-10-27 - 2013-11-02

Imię i nazwisko: 

Małgorzata Iwankiewicz

Kraj odbywania mobilności: 

Norwegia

Opis

Jestem nauczycielem dyplomowanym. Od 14 lat pracuję w Liceum Ogólnokształcącym Nr XVII im. A. Osieckiej we Wrocławiu jako nauczyciel języka niemieckiego, a od 5 lat pełnię w tej instytucji funkcję wicedyrektora. Jako wicedyrektor uczestniczę we wszystkich wymienionych przedsięwzięciach, w szczególności zaś angażuję się w projekty związane z kontaktami ze szkołami z zagranicy. Biorę udział w licznych spotkaniach i szkoleniach, w tym o charakterze międzynarodowym.
Moje potrzeby szkoleniowe wynikają z pełnienia przeze mnie funkcji wicedyrektora szkoły i jako nauczyciela języka obcego. Funkcjonowanie placówki edukacyjnej we współczesnym zglobalizowanym świecie otwiera przed nami nowe możliwości, ale równocześnie stawia nowe zadania. Pojawiają się problemy, które trudno rozwiązywać bez kompetentnej wiedzy i adekwatnych metod. Istotnym zagadnieniem jest dla mnie kwestia takiego podejścia do ucznia, aby mógł on w pełni rozwinąć drzemiący w nim potencjał. Pragnę, aby nasi podopieczni mogli zdobywać wiedzę, umiejętności i kompetencje kluczowe niezależnie od środowiska, z jakiego pochodzą, narodowości, płci czy też ich sytuacji zdrowotnej. Istnieje coraz częściej konieczność radzenia sobie z nowymi zjawiskami. Do LO Nr XVII we Wrocławiu trafiają uczniowie niepełnosprawni, uczniowie z silnymi zaburzeniami osobowościowymi oraz tacy, którzy przebywali okresowo w innym kraju. Są to uczniowie, którzy bardzo często wymagają fachowego wsparcia, aby móc prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie. Podczas służbowych pobytów za granicą w szczególności zwracam uwagę na zasady współistnienia uczniów w odwiedzanej przeze mnie placówce.

W związku z powyższym, postanowiłam wziąć udział w projekcie Comenius - Mobilność szkolnej kadry edukacyjnej. W kręgu moich zainteresowań była od kilku lat Skandynawia, ze względu na sukcesy edukacyjne tych krajów oraz optymalne warunki kształcenia i rozwoju dla uczniów i studentów, a także ze względu na ukierunkowanie procesu dydaktycznego na indywidualizację i stwarzanie równych szans. Wybrałam kurs z oficjalnego katalogu Comenius – Grundtvig: International Course in Norway: Individualized Learning in an Inclusive School System.
Kurs został zorganizowany w małej miejscowości Halden, położonej na południe od Oslo. Organizatorem szkolenia była niemiecka instytucja, zajmująca się dokształceniem zawodowym Forum ElternundSchule z Dortmundu.

Byłam przekonana, że poprzez uczestnictwo w kursie w Norwegii przyczynię się do podniesienia jakości pracy mojej szkoły. Nasze dotychczasowe doświadczenia i działania poszerzą się o przywiezione idee, metody i formy pracy oraz materiały, które zgromadzę podczas szkolenia. Mogłyby one posłużyć za wzór do tworzenia naszych wewnętrznych dokumentów oraz pomagać przy konstruowaniu zadań i projektów.

Po uzyskaniu akceptacji mojego wniosku o dofinansowanie uczestnictwa w szkoleniu, przystąpiłam do rzetelnego przygotowania się do wyjazdu. Moje działania obejmowały przygotowanie merytoryczne ze względu na tematykę szkolenia, pogłębienie wiedzy na temat Norwegii, przygotowanie językowe oraz organizację wyjazdu.
Zapoznałam się z informacjami na stronie internetowej organizatora kursu, dotyczącymi szkoleń organizowanych w Norwegii oraz z przesłanymi mi drogą mailową dokumentami.
Zapoznałam się także z informacjami na temat projektu Comenius-2.1 projekt (2003 - 2006) EU-MAIL, skutkiem którego są szkolenia edukacyjne, organizowane w różnych krajach Europy, m. in. to w Norwegii.
Aby móc aktywnie uczestniczyć w szkoleniu, pogłębiłam także swoją wiedzę nt. obowiązujących w Polsce przepisów prawa, dotyczących kształcenia specjalnego.
Ze specyficznych potrzeb mojej instytucji macierzystej wynikała konieczność zapoznania się z zasadami organizowania w Norwegii pomocy psychologiczno-pedagogicznej, gdyż w reprezentowanej przeze mnie szkole od roku szkolnego 2011/2012 wdrażamy rozporządzenie MEN w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach,szkołach i placówkach. Jednym z nadrzędnych celów naszej szkoły jest wychodzenie naprzeciw potrzebom uczniów i oczekiwaniom rodziców ze względu na indywidualne potrzeby kształcenia i indywidualne podejście do potrzeb wychowawczych naszych podopiecznych, a także wspierania i stymulowanie ich rozwoju w każdym aspekcie działalności w szkole i poza nią. Naszym zadaniem jest otwieranie się na odmienności kulturowe, różnicowanie wymagań edukacyjnych ze względu na możliwości psychofizyczne uczniów oraz na ich na sytuację zdrowotną i w związku z tym stwarzanie wszystkim równych szans edukacyjnych.
Szczegółowo przestudiowałam dostępne na stronach internetowych informacje, dotyczące specyfiki miejscowości, w której odbywało się szkolenie (położenie geograficzne, szkoły, uczelnia, zatrudnienie, ekonomia, atrakcje turystyczne).
Pogłębiłam także swoją wiedzę nt. Norwegii (geografia, historia, dziedzictwo kulturowe, języki), ze szczególnym uwzględnieniem osiągnięć w dziedzinie edukacji, a także problemów społecznych, z którymi muszą radzić sobie nauczyciele, wychowawcy, psycholodzy i pedagodzy w norweskich szkołach.

Podjęłam szereg działań, mających na celu jak najlepsze przygotowanie się pod względem moich kompetencji językowych w zakresie języka angielskiego. Za przyznane mi środki, zakupiłam pomoce dydaktyczne, dzięki którym mogłam wzbogacić swoje dotychczasowe umiejętności językowe.
Przeczytałam po angielsku szereg dokumentów, związanych z dziedziną edukacji. Były to dokumenty, do zapoznania się z którymi zobligował mnie organizator szkolenia, a także inne, które wprowadziły mnie w tematykę i słownictwo typowe dla tego zagadnienia.
Oglądałam liczne filmy i programy telewizyjne w języku angielskim, dzięki czemu polepszyła się moja umiejętność rozumienia ze słuchu, a dodatkowo zdobyłam wiedzę o bieżących wydarzeniach w Europie i na świecie. Czytałam na stronach internetowych informacje nt. Norwegii i Halden oraz regularnie odwiedzałam portale internetowe, gdzie mogłam znaleźć w języku angielskim bieżące doniesienia prasowe z Norwegii. Wszystkie podejmowane przeze mnie działania skutecznie poprawiły moją znajomość języka angielskiego, zarówno w zakresie rozumienia tekstu pisanego, rozumienia ze słuchu, jak i swobodnego konstruowania wypowiedzi własnych. Znacznie wzbogaciło się moje słownictwo w dziedzinach: edukacja, kultura, historia, geografia. Dzięki włożonej pracy w przygotowanie się do szkolenia mogłam swobodnie i aktywnie uczestniczyć we wszystkich zaproponowanych przez organizatora punktach programu w Halden.Poprzez wyjazd do Norwegii ugruntowałam także swoje nawyki językowe, związane z sytuacjami w podróży.

W szkoleniu w Norwegii, w którym uczestniczyłam, poza mną wzięło udział 12 przedstawicieli państw europejskich (Niemiec, Belgii, Cypru, Słowenii i Włoch). Kurs dotyczył przede wszystkim procesu włączania uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych, w tym uczniów niepełnosprawnych, do szkół tradycyjnych. Norwegia jest krajem, który na przestrzeni dziesięcioleci wprowadzał zasadę równego dostępu do edukacji dla wszystkich uczniów, niezależnie od ich stanu zdrowia, zdolności umiejętności, pochodzenia, statusu społecznego oraz zaplecza kulturowego. Pierwsze regulacje prawne w tym zakresie pochodzą z roku 1881.
Drugim ważnym aspektem szkolenia w Halden było zaprezentowanie uczestnikom sposobu indywidualnego podejścia do uczniów w procesie kształcenia poprzez:
• stwarzanie optymalnych warunków do nauki (nowoczesne, przestronne, bezpieczne, dobrze wyposażone szkoły),
• dobrą współpracę na linii szkoła – rodzice,
• systematyczne współdziałanie kadry pedagogicznej w celu optymalizacji warunków kształcenia,
• różnicowanie poziomu wymagań ze względu na uczniów bardzo zdolnych, przeciętnych i uczniów z trudnościami w nauce,
• udzielanie pomocy psychologiczno–pedagogicznej uczniom w sytuacjach, wymagających specjalistycznego wsparcia.

Organizatorzy szkolenia dołożyli wszelkich starań w celu realizacji tematu. Program szkolenia obejmował;
• Wizytę w Gminnym Centrum Pomocy Socjalnej i Pedagogicznej (The Municipal Centre for Social and Pedagogical Services). Zostaliśmy zapoznani z zasadami udzielania pomocy placówkom oświatowym ze względu na uczniów, przejawiających trudności w nauce i sprawiających problemy wychowawcze oraz uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Wysłuchaliśmy dwóch wykładów i mieliśmy możliwość zadawania pytań odnośnie prezentowanych zagadnień.
• Zwiedzanie kilku placówek oświatowych:
- przedszkole Brekerod Kindergarten,
- szkoła podstawowa Tistedalen School,
- gimnazjum Strupe School.
W każdej z ww. placówek udzielono nam szczegółowej informacji nt. jej historii, funkcjonowania w społeczności lokalnej, a przede wszystkim nt. zasad włączania do procesu kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Mogliśmy obejrzeć pomieszczenia szkolne i dostosowania dla uczniów niepełnosprawnych oraz prowadzić rozmowy z kadrą poszczególnych placówek.
• Wizytę w kolegium nauczycielskim OstfoldUniversity College, gdzie wysłuchaliśmy dwóch wykładów nt.: historii uczelni, zakresu i kierunków kształcenia oraz zasad przygotowywania kadry pedagogicznej do pracy w szkole oraz nt. historii nauczania integracyjnego w Norwegii. Następnie odbyło się spotkanie ze studentami i dyskusja.
• Kolacja integracyjna z przedstawicielami szkół, w których przez dwa dni obserwowaliśmy lekcje i odbywaliśmy spotkania z przedstawicielami rad pedagogicznych oraz społeczności uczniowskiej. Wszyscy uczestnicy szkolenia zostali podzieleni na grupy zgodnie ze swoimi kompetencjami zawodowymi oraz priorytetami odnośnie wizytowania szkół. Podczas kolacji integracyjnej mogliśmy pozyskać wstępną wiedzę o szkole, do której zostaliśmy skierowani.
Od koordynatora szkolenia w Norwegii oraz w poszczególnych placówkach otrzymaliśmy materiały, które mogą nam być przydatne po powrocie do naszych instytucji macierzystych i które możemy rozpropagować we własnym środowisku.
Koordynator spotkania w Halden zadbał także o to, aby w wolnym czasie przedstawić nam dwie główne atrakcje turystyczne miasteczka: mosty nad fiordem na przejściu granicznym pomiędzy Norwegią i Szwecją Svinesund oraz historyczną twierdzę Fredriksten.

Udział w szkoleniu w Norwegii nie tylko wzbogacił mnie o wiedzę merytoryczną, dotyczącą działań edukacyjnych, lecz także był dla mnie wspaniałą przygodą, dającą mi możliwość kontaktu z krajem, którym od dawna się interesuję. Wykorzystałam każdą wolną chwilę na poznawanie pięknych i interesujących miejsc. Swoją podróż zaplanowałam tak, aby w drodze na szkolenie do Halden i w drodze powrotnej móc zwiedzić uroczą stolicę Norwegii – Oslo. W rozmowach z Norwegami pozyskałam wiedzę, dotyczącą interesujących mnie zagadnień.
Dzięki swej decyzji o ubieganie się o udział w szkoleniu sprostałam wymogowi zaplanowania i realizacji zadania o charakterze międzynarodowym. Zdobyłam nowe doświadczenia życiowe i zawodowe oraz spotkałam wspaniałych ludzi, z którymi utrzymuję kontakty. Za jeden z największych sukcesów mojego wyjazdu na szkolenie uważam nawiązanie współpracy z uczestnikiem z Niemiec w celu zorganizowania polsko – niemieckiej wymiany uczniów pomiędzy naszymi szkołami.

W celu upowszechnienia odbytego przeze mnie szkolenia, podjęłam następujące działania:
• Zamieściłam na stronie internetowej szkoły informację o szkoleniu w Norwegii. Była to notatka, informująca społeczność szkolną o moim uczestnictwie w programie Comenius - Mobilność szkolnej kadry edukacyjnej.
• Opracowałam prezentację multimedialną, połączoną z wykładem nt. mojego pobytu w Halden i przedstawiłam ją na posiedzeniu rady pedagogicznej.
• Zaprezentowałam zespołowi kierowniczemu i zespołowi pedagog/psycholog materiały dydaktyczne przywiezione z kursu.
• Przekazałam koleżankom i kolegom informację nt. zasad ubiegania się o przyznanie środków na dofinansowanie uczestnictwa w projektach zagranicznych dla kadry edukacyjnej. Będę służyć radą i wsparciem osobom, które w przyszłości będą ubiegać się o takie dofinansowanie.
• Staram się wdrażać w LO Nr XVII we Wrocławiu nowoczesne metody i formy pracy z uczniami o różnorodnych potrzebach edukacyjnych.
 

Norwegia Norwegia 1